Επιμελητήριο Πιερίας

Ελ

En

Steel National Policy

Ινδία: Νέο σχέδιο Εθνικής Πολιτικής για τον Χάλυβα έως το 2047

Ινδία: Νέο σχέδιο Εθνικής Πολιτικής για τον Χάλυβα έως το 2047 – Στόχος η παραγωγική δυναμικότητα 604 εκατ. τόνων

Η Ινδική Κυβέρνηση δημοσιοποίησε προς διαβούλευση το σχέδιο της νέας Εθνικής Πολιτικής για τον Χάλυβα, με την ονομασία National Steel Policy – Vision 2047. Το σχέδιο αποσκοπεί στη μακροπρόθεσμη διεύρυνση της εγχώριας παραγωγικής δυναμικότητας, στη μείωση της εξάρτησης από εισαγόμενες πρώτες ύλες και στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ινδικής χαλυβουργίας, εντασσόμενο στο ευρύτερο όραμα για τη μετεξέλιξη της Ινδίας σε ανεπτυγμένη οικονομία έως το 2047 (Viksit Bharat).

Βασικοί Ποσοτικοί Στόχοι έως το 2047

Σύμφωνα με το νέο σχέδιο, η Ινδία θέτει φιλόδοξους στόχους για τις επόμενες δεκαετίες:

  • Αύξηση παραγωγικής δυναμικότητας: Στόχος η επίτευξη ετήσιας παραγωγής ακατέργαστου χάλυβα 604 εκατ. τόνων έως το 2047.
  • Κάλυψη εγχώριας ζήτησης: Η ζήτηση για τελικά προϊόντα χάλυβα εκτιμάται σε 505 εκατ. τόνους ετησίως.
  • Κατανάλωση & Εξαγωγές: Η κατά κεφαλήν κατανάλωση χάλυβα προβλέπεται να φτάσει τα 302 κιλά, ενώ οι εξαγωγές αναμένεται να ενισχυθούν στα 45 εκατ. τόνους ετησίως.

Η επέκταση αυτή στηρίζεται στη συνεχιζόμενη οικονομική ανάπτυξη, την ταχεία αστικοποίηση, την υλοποίηση μεγάλων έργων υποδομών και τη διεύρυνση της εγχώριας μεταποιητικής δραστηριότητας.

Υποδομές, Πρώτες Ύλες & Περιβαλλοντικός Εκσυγχρονισμός

  • Μοχλοί Ζήτησης: Οι κατασκευές και οι υποδομές απορροφούν περίπου το 67% της εγχώριας κατανάλωσης χάλυβα, ενώ η αυτοκινητοβιομηχανία, ο μηχανολογικός εξοπλισμός και οι οικιακές συσκευές συνεισφέρουν επιπλέον 28%.
  • Μείωση Εξάρτησης: Παρότι η Ινδία διαθέτει επάρκεια σιδηρομεταλλεύματος, εισάγει περίπου το 92% των αναγκών σε μεταλλουργικό άνθρακα οπτανθρακοποίησης (coking coal). Το σχέδιο προβλέπει ενίσχυση της εγχώριας εξόρυξης, απόκτηση περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό και αξιοποίηση τεχνητής νοημοσύνης.
  • Απανθρακοποίηση: Ο κλάδος ευθύνεται για το 10%-12% των εκπομπών $CO_{2}$ της χώρας. Ο περιβαλλοντικός εκσυγχρονισμός περιλαμβάνει τη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας, τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την αυξημένη ανακύκλωση και την ανάπτυξη τεχνολογιών υδρογόνου, στο πλαίσιο του εθνικού στόχου για μηδενικές καθαρές εκπομπές έως το 2070.

Προοπτικές και Επιχειρηματικές Ευκαιρίες

Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν νέες προοπτικές και πεδία δυνητικού ενδιαφέροντος για τις ελληνικές επιχειρήσεις, ιδίως στους τομείς:

  • Του βιομηχανικού εξοπλισμού και των τεχνολογιών ενεργειακής αποδοτικότητας.
  • Της ανακύκλωσης μετάλλων και των περιβαλλοντικών εφαρμογών.
  • Των ειδικών υλικών, των υπηρεσιών μηχανικής και της τεχνικής υποστήριξης.
  • Των επενδύσεων σε λιμενικές υποδομές, μεταφορές και εφοδιαστική αλυσίδα.
Previous Νέο πλαίσιο για τις δημόσιες συμβάσεις στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία